مقایسه بهترین هاچبکهای اقتصادی، فورد فیستا دیگر وجود ندارد، پس جانشین آن چه خواهد بود؟ این سوپرمینی مشهور که نسلهای متوالی را پوشش داده، حالا جای خالی بزرگی به جا گذاشته است. اما گزارشها حاکی از آن است که بسیاری از خودروهای شناختهشده دیگر نیز تا پایان این دهه دوام نخواهند آورد. پس بیایید نگاهی به گزینههای موجود در دنیای خودروهای کوچک بیندازیم.
بهجای مقایسهی رقبای کاملاً مشابه، ما ترکیبی متنوع از مدلهای مختلف را گرد هم آوردهایم تا تصویری جامع از بازار ارائه دهیم: از مدلهای کاملاً جدید گرفته تا فیسلیفتهای اخیر و گزینههای قدیمیتر اما محبوب. در این میان، از خودروهای اقتصادی گرفته تا مدلهای پریمیوم و سطح بالاتر را بررسی خواهیم کرد. از گیربکسهای دستی تا اتوماتیک، از هیبریدی تا توربوشارژ، و با اختلاف قیمت ۱۰ هزار پوندی میان ارزانترین و گرانترین خودروها. اگر (مثل من) قیمت این خودروها هنوز در ذهنتان حدود ۱۲ هزار پوند است، باید تجدیدنظر کنید!
رنو کلیو؛ زیبا اما فشرده
من به کلیو علاقهمند شدم، چرا که نامی ماندگار در این کلاس محسوب میشود و طراحی زیبایی دارد. البته، استفاده از چراغهای اضافه در گوشههای جلو ممکن است برای رانندگانی که مهارت پارکینگ ضعیفی دارند، مشکلساز شود. اما جلوپنجره درخشان، خطوط حجیم بدنه و طراحی مدرن آن، کلیو را به زیباترین خودرو این گروه تبدیل کرده است.
با ورود به کابین، جذابیت ظاهری کمرنگ میشود. این مدل، مانند مینی، یک فیسلیفت اساسی از پلتفرمی است که بیش از یک دهه قدمت دارد و همیشه کمی تنگ و فشرده به نظر میرسد. کنسول میانی که به صخره «پراید راک» در انیمیشن شیرشاه شباهت دارد، بسیار سخت و غیرارگونومیک است و برخورد زانو به آن چندان خوشایند نخواهد بود. صفحهنمایشها واضح اما کمی قدیمی به نظر میرسند و محل قرارگیری دکمههای کنترل کروز و مولتیمدیا هنوز بهگونهای است که گویی با یک توپ بسکتبال شلیک شدهاند!
اما بهجای طراحی داخلی، رنو بودجه را صرف پیشرانهی هیبریدی «e-Tech» کرده که ادعا میشود از تجربه فرمول یک این برند الهام گرفته شده است – البته همان تجربهای که رنو بهتازگی آن را کنار گذاشته است! با این حال، عملکرد هیبریدی آن بسیار روان است، بهطور عمده در حالت الکتریکی حرکت میکند و میانگین مصرف سوخت بیش از ۶۰ مایل بر گالن (mpg) را ارائه میدهد. تنها مشکل آن، پدال ترمزی بسیار سخت است که انگار از یک خودروی فرمول یک قرض گرفته شده است.

تویوتا یاریس؛ تلاش برای جوانگرایی
در مقابل کلیو، یاریس هیبریدی که تا سال ۲۰۲۴ خودروی محبوب بازنشستگان بود، تلاش کرده با استفاده از کیت اسپرت GR، صندلیهای اسپرت و سیستم تعلیق سفتتر، تصویری جوانپسندتر ارائه دهد. اما این تغییرات باعث شده که عملکرد آن در شهر چندان مطلوب نباشد. چرخهای ۱۸ اینچی آن باعث شدهاند که حتی کوچکترین دستاندازها همچون موانع بزرگ احساس شوند.
فولکسواگن پولو؛ قابلاعتماد اما بیروح
پولو، که رنگ قهوهای شکلاتی آن باعث شده مانند یک شیء جاگذاشتهشده در بیمارستان به نظر برسد، شاید در نگاه اول کسلکننده باشد، اما درون کابین داستان متفاوتی دارد. این خودرو همچنان حس استحکام و کیفیت بالایی را منتقل میکند، هرچند کنترلهای لمسی سیستم تهویه مطبوع و نمایشگرهای دیجیتالی آن کمی آزاردهنده هستند.
عملکرد رانندگی آن نیز مانند کابینش، مستحکم و قابلاعتماد است. بدون هیجان، اما بیدردسر. شاید به همین دلیل باشد که پولو همچنان در بین ۱۰ خودروی پرفروش سال قرار دارد. اما در نهایت، هیچکس در تیم ما نفهمید که چرا نباید بهجای آن یک اشکودا فابیا با قیمت کمتر خرید!
در نسخه استاندارد که ۶ هزار پوند ارزانتر است، پیشرانهی e-CVT عملکرد بهتری نسبت به مدلهای قدیمی مانند پریوس دارد، اما همچنان به نرمی کلیو نیست.

مینی کوپر؛ گران اما هیجانانگیز
مینی کوپر C، با پیشرانهی ۱.۵ لیتری سه سیلندر توربو، سریعترین خودروی این گروه است و در کمتر از ۸ ثانیه به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت میرسد. هندلینگ آن فوقالعاده است و همچنان حس یک خودروی اسپرت کوچک را ارائه میدهد. اما هزینههای اضافی آن بسیار زیاد است؛ مثلاً برای نمایشگر هدآپ باید مبلغ بیشتری پرداخت کنید.
مینی، مانند همیشه، یک خودروی دوستداشتنی، پرهیجان و باکیفیت است، اما فضای صندلیهای عقب بسیار محدود است و صندوق بار آن بیشتر شبیه به یک کیفدستی کوچک است!
امجی ۳؛ ارزان اما بیکیفیت
با قیمت پایهای کمتر از ۱۸,۵۰۰ پوند، امجی ۳ همچنان ارزانترین خودروی این گروه است و در نسخهی Trophy با تجهیزات فراوان عرضه میشود. اما با وجود قدرت ۲۰۰ اسببخاری، هماهنگی بین موتور و چرخها چندان مطلوب نیست و در برخی مواقع، نیروی موتور بیجهت تلف میشود.
کیفیت داخلی آن نیز چندان رضایتبخش نیست. برخی دکمهها آنقدر بیکیفیت هستند که گویی با چسب به داشبورد چسبانده شدهاند! همچنین، نبود دکمههای فیزیکی برای کنترل سیستم گرمایشی، کار با آن را دشوار کرده است.

سوزوکی سوییفت؛ تعادل عالی بین قیمت و عملکرد
سوییفت، اگرچه طراحی جدید آن کمی عجیب و الهامگرفته از نهنگ بلوگا به نظر میرسد، اما در مجموع یک خودروی کاملاً متعادل است. فضای داخلی ساده اما کاربردی است، دکمههای سنتی برای کنترلها حفظ شدهاند و سیستم گیربکس دستی آن، یکی از بهترینها در این گروه است.
با ۸۱ اسببخار قدرت، سریعترین خودروی این گروه نیست، اما وزن بسیار کم آن (کمتر از یک تن) باعث میشود رانندگی با آن لذتبخش باشد. در عین حال، یکی از راحتترین سواریها را ارائه میدهد و در نسخه Ultra یکی از ارزانترین گزینهها در این لیست است.
نتیجهگیری؛ آیا هنوز یک خودروی اقتصادی وجود دارد؟
مقایسه بهترین هاچبکهای اقتصادی، سوییفت، با قیمت مناسب، مصرف کم، رانندگی لذتبخش و کاربردی بودن، به نظر میرسد بهترین گزینهی این گروه باشد. در عین حال، اگر به دنبال اسپرتترین تجربه هستید، مینی همچنان جذابترین انتخاب است، اما با قیمتی گرانتر.
مقایسه بهترین هاچبکهای اقتصادی، پس آیا هنوز خودرویی با قیمت مناسب پیدا میشود؟ بله، اما باید انتظارات خود را دوباره تنظیم کنید!
