توسط : پدال سوم (کلاچ) و تعویض دنده دستی به تدریج در حال تبدیل شدن به یک هنر فراموششده است، زیرا خودروسازان بیشتری این گزینه را حذف میکنند. راحتی گیربکسهای خودکار غیرقابل انکار است، اما دلایل دیگری نیز برای ناپدید شدن گیربکسهای دستی وجود دارد. سیستمهای کمک راننده که به طور فزایندهای پیچیده میشوند، برای گیربکسهای خودکار طراحی شدهاند. مهندسی یک خودرو با هر دو نوع گیربکس، هزینهها را افزایش میدهد که با توجه به کاهش مداوم تقاضا برای گیربکسهای دستی، جبران آنها دشوار است. مقررات مربوط به آلایندگی نیز نقش دارد، زیرا گیربکسهای خودکار مدرن معمولاً کارآمدتر از گیربکسهای دستی هستند.
با این حال، در هسته اصلی زوال گیربکس دستی، ضعف تقاضا نهفته است. اگر افراد بیشتری خودروهای سهپدال میخریدند، شاید خودروسازان تمایل بیشتری برای غلبه بر این موانع داشتند. اما این اتفاق نمیافتد و با توجه به کاهش تعداد مدلهای عملکردی و ظهور خودروهای برقی، اوضاع احتمالاً بدتر خواهد شد. در مصاحبهای با مجله Car، مدیر عامل مرکز فنی اروپا هیوندای در آلمان تا آنجا پیش رفت که گفت: «دیگر کسی گیربکس دستی نمیخواهد.»
تقاضای ضعیف و تغییر سلیقه مشتریان
اگرچه این بیانیه ممکن است اغراقآمیز به نظر برسد، اما حقیقت این است که گیربکسهای دستی در حال انقراض هستند و تنها برخی از علاقهمندان هنوز به این نوع گیربکسها چسبیدهاند. به عنوان مثال، نرخ انتخاب گیربکس دستی برای مدل النترا N در سال گذشته در ایالات متحده تنها ۳۰% بود. بقیه خریداران، گیربکس دوکلاچه ۸ سرعته خودکار را انتخاب کردند.
این فقط گیربکس دستی نیست که محبوبیت خود را از دست میدهد. جانسون، مدیر عامل هیوندای، همچنین معتقد است که خریداران دیگر ترمز دستیهای مکانیکی یا صفحه کیلومترشمارهای آنالوگ را نمیخواهند. این احتمالاً برای اکثر مشتریان زیر ۴۰ سال صادق است، در حالی که فقط رانندگان مسنتر هنوز میخواهند اهرم ترمز دستی را بکشند و به صفحه کیلومترشماری با عقربههای واقعی نگاه کنند.
آیندهای دیجیتالی و مقرونبهصرفه
البته، استثنائاتی وجود دارد، اما روند روشن است. البته، خودروسازان نیز انتخابهای زیادی به ما نمیدهند. یک خودروی جدید احتمالاً با ترمز دستی الکترونیکی، صفحه کیلومترشمار تمام دیجیتال و گیربکس خودکار عرضه میشود. هزینه نیز عاملی است، زیرا سادهسازی لیست گزینهها باعث میشود توسعه و ساخت خودروها ارزانتر شود.
جانسون همچنین گفت که نباید برای زوال خودروهای اسپرت با موتور احتراق داخلی سوگواری کنیم. او ادعا کرد که مدلهای قدیمیتر در مقایسه با آیونیک ۵ N «بسیار عقبتر و ناامیدکننده» بودند. او استدلال کرد که خودروهای برقی در ۱۰ سال به همان اندازه تکامل یافتهاند که خودروهای بنزینی در یک قرن. او اضافه کرد که صداهای موتور جعلی که از طریق بلندگوها پخش میشوند، جایگزین خوبی برای غرش موتور احتراق داخلی هستند.
آینده عملکرد در دستان خودروهای برقی
او بیان کرد: «من ایده از بین رفتن خودروهای عملکردی را درک نمیکنم. اگر میخواهید سریع بروید، چیزی بهتر از یک خودروی برقی وجود ندارد. من نوستالژی را درک نمیکنم.»
اگر با اکثر این اظهارات مخالف هستید، کاملاً قابل درک است، اما باید دیدگاه گستردهتری را در نظر بگیریم. اگر Motor1 را میخوانید، احتمالاً یک علاقهمند هستید، اما اکثر مردم از طرفداران متعصب خودرو نیستند. خودروسازان نمیخواهند روی ویژگیهایی سرمایهگذاری کنند که فقط تعداد کمی از مردم آنها را میخرند. این از نظر مالی پایدار نیست. در صنعتی که به طور فزایندهای دیجیتالی و مقرونبهصرفه است، گیربکسهای دستی به یادگارهایی تبدیل شدهاند که آنقدر کم مورد استقبال قرار میگیرند که وجود آنها دیگر توجیهی ندارد.
منبع: motor1
دیدگاه کاربران (1 دیدگاه)